Het komt niet vaak voor dat we een geheel gedecoreerde pijp vinden en zeker niet een zgn. oranjepijp. De eerste in een reeks van meer dan 5500 pijpen die de pijpelogen binnen de OWD de afgelopen 14 jaar gedetermineerd hebben. Voor Delft als ‘Oranjestad' des te leuker.
Niet alleen nu vinden souvenirs waarop één of meer leden van het koninklijk huis afgebeeld staan gretig aftrek bij verzamelaars, ook vroeger was dat al het geval. Vooral stadhouders en vorsten komen veel voor op pijpen waarvan de eersten dateren van rond 1650 met als doel de verkoop een extra stimulans te geven.
Soms vinden we archeologische resten terwijl we ze eigenlijk niet verwachten. Onder het asfalt van de Westvest, ter hoogte van de Copiesjop, zijn afgelopen week bij ondiepe graafwerkzaamheden voor de aanleg van een nieuw stuk trambaan opeens een aantal muren tevoorschijn gekomen. Deze muurtjes lagen maar een halve meter onder het straatniveau en waren daardoor een verrassing
De muren die als eerste werden aangetroffen zijn gemetseld met een gele baksteen en dateren waarschijnlijk uit de negentiende of het begin van de twintigste eeuw. Waar deze muren onderdeel van hebben uitgemaakt wordt momenteel nog onderzocht. Ook zijn hier de resten van een gemetseld gootje gevonden. Via dit gootje werd er water vanuit de stad geloosd in de gracht.
Door alle drukte is het weer even geleden dat we u hebben kunnen informeren over de vondsten uit het spoorzone traject. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat we niets gevonden hebben. De ondergrond van Delft heeft ons weer wat aparts gegeven. Uit een beerput op de Houttuinen kwam een kandelaar tevoorschijn en hier is iets bijzonders mee. Het gaat om een kandelaar die gedateerd kan worden in het einde van de 16e of begin van de 17e eeuw. Het is vervaardigd uit messing of geelkoper (een legering van zuiver koper met zink) en is gemaakt in de Noordelijke of Zuidelijke Nederlanden. Dit type heet een kraag- of schijfkandelaar vanwege de lekbak halverwege de kandelaar. Deze wordt ook wel kraag word genoemd. De kandelaar bestaat uit twee gegoten en afgedraaide delen en is daardoor te dateren vóór de tweede helft van de 17e eeuw. Na deze tijd werden de kraagkandelaren namelijk vervaardigd uit vier gegoten delen. Tijdens het schoonmaken van deze mooie vondst bleek de kandelaar echter te bestaan uit drie delen. Hoe kon dit nu?
Afgelopen vrijdag hebben we voor het eerst de workshop archeologie georganiseerd. Tijdens twee sessies konden ingeschreven deelnemers kennis maken met archeologie in de Spoorzone: zelf je handen vuil maken en vondsten doen! Er was zoveel belangstelling voor dat we een groot aantal mensen helaas hebben moeten teleurstellen.
Het Engelsch Kerkhof is een Delftse begraafplaats waar weinig over bekend is. We wisten tot voor kort niet waar het precies lag. Ook weten we niet hoe lang en wanneer het in gebruik is geweest of hoe groot het is geweest. Het enige dat ons er nog aan herinnert is de Engelsestraat die in de buurt van het kerkhof ligt.
Binnenkort wordt ter hoogte van het DSM-terrein de noordelijke toerit van de treintunnel uitgegraven. Dit begint ongeveer bij de oude hoek van de binnenstad waar we eerder de resten van de Heltoren aantroffen en loopt ca 200 meter door naar het noorden. We verwachten hier in het zuiden de resten van een bolwerk en de stadsbuitengracht. Een deel van die gracht is al in de 17e eeuw gedempt om er tuinen op te maken. Op die plek kunnen we dus mogelijk oud materiaal aantreffen dat niet door uitbaggeren verloren is gegaan.
De voormalige stadsgracht van Delft heeft weer een bijzondere vondst opgeleverd. Deze keer gaat het om een onderdeel van een harnas en wel om een zogenoemde kaphandschoen. Deze diende om zowel de onderarm als de hand te beschermen tegen slagen van een zwaard of andere wapens.
Sinds gisteren zijn we bezig met de ontgraving van het laatste stukje van compartiment 5, recht voor het gemeentehuis aan de Phoenixstraat. Aan de westkant van deze bouwput vinden we de resten van de stadsgracht die vroeger om Delft heen liep. Deze werd in de jaren '60 van de vorige eeuw gedempt. Onderin een van de lagen van de gracht deden we een zeer bijzondere vondst: een deel van een harnas!
Het is een tijdje stil geweest op het weblog. Niet dat we hebben stilgezeten, integendeel! Het opgraven van de Waterslootse poort, compartiment 2 en 5 en de begeleiding van het Stationsgebied hebben ons druk beziggehouden. Zo druk dat het weblog er bij ingeschoten is. Dit hoop ik de komende tijd recht te kunnen zetten met een aantal weblogs over het onderzoek van de laatste twee maanden. Maar voordat ik daar aan toe kom eerst actueel nieuws! Vandaag hebben we namelijk een deel van de resten van de Heltoren blootgelegd.
De laatste tijd is het blog helaas niet structureel bijgehouden. We staan tegenwoordig met twee teams tegelijk in het veld zodat er weinig tijd is geweest om het blog bij te werken. Een klein overzicht van de laatste tijd, in latere blogs zal ik wat dieper op details ingaan:
Ongeveer twee weken geleden is de noordkant van compartiment 3 is ontgraven; dit is direct ten zuiden van de Bagijnetoren. In dit deel van het tracé werden weer resten van de sloot aangetroffen die in de 15e eeuw de verdedigingswerken verving. Het regelmatige patroon van verkavelingsslootjes haaks op deze grote sloot zet zich ook consequent door. Elke ca. 9 meter vinden we deze weer terug in compartiment 3. Opvallend was wel de afwezigheid van kuilen op de perceeltjes die door de slootjes worden begrensd. In andere delen van de tunnelbuis waren deze op nagenoeg elk erf terug te vinden. Dit keer vonden we slechts één kuil terug op ongeveer 6 erven. Een goede verklaring hiervoor hebben we vooralsnog niet kunnen vinden. Mogelijk was dit deel van de binnenstad minder bebouwd geweest dan het zuidelijke deel.
