Bij de aanleg van een nieuw riool tussen de diepwand en de gevels van de Phoenixstraat kwam een aantal weken geleden een verrassing aan het licht. In de beperkte ruimte die hier beschikbaar is lopen al een oud riool, een gasleiding en diverse kabels. Hierdoor is de kans op het vinden van intacte archeologische resten in dit stukje Delft niet erg groot meer. Maar toch bleek dat niet alles hier al verstoord is! Ter hoogte van de voordeur van de studentensociëteit Phoenix en de Phoenixgarage is twee weken geleden namelijk een kelder met intact gewelf aangetroffen.
Het graafwerk in de eerste tunnelbuis van de Spoorzone is voor ons archeologen nu afgerond. Maar dat betekent niet dat er niets gebeurd! Op dit moment wordt er hard gewerkt aan het uitwerken van de resultaten van het veldonderzoek. Een onderdeel daarvan is het puzzelen van alle aardewerkvondsten uit de Spoorzone. Dit werk wordt gedaan door onze vrijwilligers.
Momenteel wordt er hard gewerkt onder de molen. In de buitenlucht wordt er hard gewerkt om de molen uiteindelijk stevig op het tunneldak te laten rusten en in de tunnel wordt de klei tussen de funderingspaaltjes weggegraven. Vooral dit laatste is een klus die voorzichtig en behoedzaam moet gebeuren. De graafmachines mogen deze paaltjes namelijk niet raken om de tijdelijke fundering van de molen niet te verzwakken. Verder moeten ze oppassen voor stukken beton van een tijdelijke werkvloer die nu weer afgebroken moet worden. Deze was aangelegd om het dak te kunnen maken en moet gecontroleerd en met beleid losgetikt worden om te voorkomen dat er een gevaarlijke situatie ontstaat. Verder zijn er ook nog resten van funderingen van gewapend beton uit de jaren dertig aanwezig die met kleine sloopkraantjes in stukken worden geprikt. Kortom, een hoop verschillende werkzaamheden in een beperkte ruimte waardoor het soms een gecompliceerde klus is. En tussen al deze werkzaamheden door komen er dan ook nog archeologen kijken. Rondom de molen is namelijk voor ons ook nog genoeg te beleven! Hier treffen we namelijk nog de diepste funderingen van het rondeel aan waarop de molen is gebouwd. Deze funderingen kunnen nu worden gefotografeerd en ingemeten. Ook wordt duidelijk dat er verschillende bouw en herstelfasen aanwezig zijn en verzamelen we informatie over de methoden die zijn gebruikt tijdens de bouw van het rondeel.
Bij de aanleg van een nieuw riool op de hoek van de Oude Delft en de Kethelstraat zijn kelders en funderingen van de Schiedamse poort tevoorschijn gekomen. Dit is één van de bekende Delftse stadspoorten die vaak is afgebeeld op prenten en schilderijen. De belangrijkste afbeelding is wel het beroemde gezicht op Delft van Johannes Vermeer. Over de bouw en datering van de poort was echter nog weinig bekend.
Deze week is het weggraven van de grond onder molen De Roos begonnen. Voor de mensen van de Combinatie CrommeLijn is dit een gecompliceerde klus omdat er met veel verschillende dingen rekening moet worden gehouden. Er moet voorzichtig gewerkt worden om de palen waarop de opgevijzelde molen rust niet te beschadigen en er mogen niet te veel trillingen worden veroorzaakt. Daarnaast staan er ook nog grote ronde blokken gewapend beton in de weg die in de jaren negentig van de vorige eeuw zijn aangebracht om verzakking van de molen te voorkomen. En tussen dit alles moeten de archeologen ook nog onderzoek doen.
Deze ochtend is een ijzeren kanonskogel aangetroffen in de voormalige stadsgracht, op de noordwestelijke hoek van de oude binnenstad. Het object weegt ongeveer 30 kilo. Over de datering valt helaas weinig te zeggen.
Bij de opgravingen in de Spoorzone hebben we weer een bijzondere vondst gedaan. Bij het archeologisch onderzoek komen met name uit de stadsgracht van Delft veel vondsten tevoorschijn. In die gracht is veel afval terecht gekomen waaronder versleten schoenen. Deze worden wel vaker teruggevonden, maar in dit geval trok één exemplaar gelijk de aandacht.
Het komt niet vaak voor dat we een geheel gedecoreerde pijp vinden en zeker niet een zgn. oranjepijp. De eerste in een reeks van meer dan 5500 pijpen die de pijpelogen binnen de OWD de afgelopen 14 jaar gedetermineerd hebben. Voor Delft als ‘Oranjestad' des te leuker.
Niet alleen nu vinden souvenirs waarop één of meer leden van het koninklijk huis afgebeeld staan gretig aftrek bij verzamelaars, ook vroeger was dat al het geval. Vooral stadhouders en vorsten komen veel voor op pijpen waarvan de eersten dateren van rond 1650 met als doel de verkoop een extra stimulans te geven.
Soms vinden we archeologische resten terwijl we ze eigenlijk niet verwachten. Onder het asfalt van de Westvest, ter hoogte van de Copiesjop, zijn afgelopen week bij ondiepe graafwerkzaamheden voor de aanleg van een nieuw stuk trambaan opeens een aantal muren tevoorschijn gekomen. Deze muurtjes lagen maar een halve meter onder het straatniveau en waren daardoor een verrassing
De muren die als eerste werden aangetroffen zijn gemetseld met een gele baksteen en dateren waarschijnlijk uit de negentiende of het begin van de twintigste eeuw. Waar deze muren onderdeel van hebben uitgemaakt wordt momenteel nog onderzocht. Ook zijn hier de resten van een gemetseld gootje gevonden. Via dit gootje werd er water vanuit de stad geloosd in de gracht.
Door alle drukte is het weer even geleden dat we u hebben kunnen informeren over de vondsten uit het spoorzone traject. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat we niets gevonden hebben. De ondergrond van Delft heeft ons weer wat aparts gegeven. Uit een beerput op de Houttuinen kwam een kandelaar tevoorschijn en hier is iets bijzonders mee. Het gaat om een kandelaar die gedateerd kan worden in het einde van de 16e of begin van de 17e eeuw. Het is vervaardigd uit messing of geelkoper (een legering van zuiver koper met zink) en is gemaakt in de Noordelijke of Zuidelijke Nederlanden. Dit type heet een kraag- of schijfkandelaar vanwege de lekbak halverwege de kandelaar. Deze wordt ook wel kraag word genoemd. De kandelaar bestaat uit twee gegoten en afgedraaide delen en is daardoor te dateren vóór de tweede helft van de 17e eeuw. Na deze tijd werden de kraagkandelaren namelijk vervaardigd uit vier gegoten delen. Tijdens het schoonmaken van deze mooie vondst bleek de kandelaar echter te bestaan uit drie delen. Hoe kon dit nu?
